maandag 10 mei 2010

Wandelen aan de waal

Terwijl de ene baas aan het werk is op het festival, neemt de andere Josie mee voor een wandeling, in een prachtig natuurgebiedje vlak buiten Nijmegen. Met een mooie zonsondergang en de herrie van de vierdaagsefeesten, de kermis, de Affaire en Habana op de achtergrond. Josie trekt zich van dit alles niets aan en is uitermate gefascineerd door krioelende visjes aan de wateroppervlakte.




Werken met de baas

Soms gaat Josie mee uit werken met de baas op festivals of in de werkplaats.
Dat vindt ze altijd heel leuk, maar verveelt zich al snel en gaat dan op zoek naar vermaak: eten sneupen in de keuken en rond de vuilnisbakken speuren.

















































Of ze gaat protesteren, wat inhoudt dat ze bovenop een trap of een heuvel gaat zitten kijken en daar net zolang blijft wachten tot er weer actie wordt ondernomen.
























Aan de waterkant

In het Kardinge natuurgebied gaat Josie op jacht naar muizen en kikkers langs de waterkant, maar zorgt er wel voor dat haar pootjes niet nat worden... Dit is nog voor de tijd dat ze ontdekte dat er in het natuurgebied reeën en hazen wonen, die inmiddels een veel interessantere prooi vormen.







dinsdag 4 mei 2010

Hallo

Welkom op het weblog van Josie de Podenco

Wij hebben Josie gevonden op de website van ACE, een organisatie die honden in Spanje opvangt en herplaatst in Spanje, België en Nederland. Vaak zijn dit straathonden of honden die afgedankt zijn en in dodingstations zijn terechtgekomen. Het enige dat wij zeker weten is dat ze met 5 maanden oud samen met haar broer in het asiel van ACE terecht is gekomen. Wij besloten haar te adopteren, en op 3 december 2008 konden wij haar ophalen in Brussel, van het vliegveld.
Dit was een erg spannend moment, omdat je een hond krijgt die je nog niet eerder hebt gezien, alleen op een aantal foto's na. En verder alleen wat informatie, via telefonisch contact met de organisatie, waarin ons uitdrukkelijk is verteld dat podenco's geen gemakkelijke honden zijn, maar wel ontzettend leuke.
Ik had in mijn hoofd, om teleurstelling te voorkomen, van Josie een monster gemaakt, lelijk, en met elke mogelijke ziekte en gedragsprobleem.
En hoe anders bleek ze te zijn toen ze aankwam. Ze was mooi, en enthousiast. Ze kwam uit de reisbench en sprong kwispelend tegen me aan.